Voorman van jonge boeren Roy Meijer: ‘Als je beleid maakt, moet daar een goede verklaring voor zijn’

Witteveen - Roy Meijer zag het levenslicht in Bogota, de hoofdstad van Colombia met ruim zeven miljoen inwoners. Als baby werd hij geadopteerd en groeide op in het 400 zielen tellende Witteveen. Ondanks die exotische roots is het boerenleven in het Drentse dorp zijn warme deken.

En heeft de voorzitter van het Drents Agrarisch Jongeren Kontakt (DAJK) het niet alleen druk met zijn melkvee, maar zeker ook met de nu zo beladen termen als ‘stikstof’ en ‘ammoniak’.  

Gelukkig in Witteveen

Soms, opent Roy Meijer het gesprek, voelt hij wel eens de behoefte om een keer terug te keren naar Bogota, zijn geboortestad. ‘Maar eigenlijk denk ik daar niet te lang over na. Ik ben gelukkig in Witteveen. Daar ben ik opgegroeid, dát is mijn thuis. Ik heb hier met mijn ouders een melkveehouderij met 240 koeien. Hier ligt mijn toekomst en daar ga ik voor.’

Het kan Roy blijkbaar niet druk genoeg zijn, want zijn leven bestaat grofweg uit drie grote passies:  ondernemen, maatschappelijke betrokkenheid  (bij de landbouw in het bijzonder) en politiek. ‘Toen ik in 2016 werd gevraagd voor het voorzitterschap van het DAJK, zag ik die drie elementen in deze functie samenkomen. Daar wil ik me voor inzetten, dus heb ik ja gezegd.’

Adviesbureau

Wat dat ondernemen betreft: Roy is niet alleen dag en nacht bezig met de koeien, hij heeft ook een adviesbureau: Meijer Agro Service. ‘Toen wij thuis wilden uitbreiden, liepen we tegen allerlei regels en vergunningen aan. Dat heb ik toen geregeld en eigenlijk ben ik zo het bedrijf ingerold. Maar ik dacht ‘ik kan met mijn kennis ook anderen helpen’. Dus doe ik dat nu als mensen hulp nog hebben met zaken als boekhouding, vergunningen, regel -en wetgeving, financiën, mest… Daar gaat best wat tijd inzitten, dus heb ik gekozen voor een klein klantenbestand om het ook goed te kunnen doen. Ik vind het leuk om mensen te helpen en als je daar voor betaald wordt is dat mooi meegenomen.’  

De basis voor zijn politieke interesse werd gelegd bij het CDA, waar hij voorzitter was van de Drentse CDJA. ‘Vanwege het christendemocratisch gedachtengoed, maar ook omdat het CDA van oudsher een landbouwpartij is. En ik heb mijn hart en ziel verpand aan het platteland. Daar ben ik opgegroeid, daar zie ik mijn toekomst voor mij en mijn eventuele nageslacht.’

Rode draad

De politiek loopt tegenwoordig als een rode draad door zijn functioneren als DAJK-voorzitter. De normen voor de uitstoot van stikstof hebben Nederland verlamd. Om dit op te lossen kijkt Den Haag met name naar de boeren, die als ‘grote stikstofproducent’ worden bestempeld.

Roy zucht nog maar een keer. ‘Ja, deze kwestie heeft er zeker voor gezorgd dat ik het als voorzitter van het DAJK flink drukker heb gekregen. Die uitspraak van de Raad van State zag ik dus al aankomen. Wie, zoals in dit geval de overheid, regels instelt en vervolgens met de vergunningenuitgave zélf die regels overtreedt, loopt daar vroeg of laat tegenaan. In Den Haag is dat belletje te laat gaan rinkelen en nu ligt een heel land plat.’

Maatregelen

Om vooral de bouw weer snel vlot te trekken, is vorige week voor de korte termijn een maatregelenpakket gepresenteerd. Dat behelst onder meer overdag maximaal 100 kilometer per uur op de snelweg, maar ook ander veevoer voor de koeien. Daarbij, legt Roy uit, moet het eiwit in voer zo goed mogelijk benut worden, zodat dieren minder stikstof ‘uitstoten’.

Voor de lange termijn wil het kabinet toch kijken of de veestapel gereduceerd kan worden. Boeren kunnen zich op vrijwillige basis laten uitkopen, maar tevens is besproken dat agrariërs met bedrijven langs kwetsbare natuurgebieden kunnen worden gedwongen hun boerderij elders te vestigen. Wie dat niet wil of kan, rest dan waarschijnlijk niets anders dan de klompen aan de wilgen te hangen.

Acceptabel

In principe staat Roy niet afwijzend tegenover het Nederlandse poldermodel, waar partijen er door het sluiten van compromissen samen uitkomen. ‘Maar die uitkomst moet in dit geval wel acceptabel zijn voor ons. Persoonlijk zie ik meer in een beloningsysteem dan een strafmaatregel. Beloon de inspanning van boeren die hun best doen om onder de stikstofnorm te blijven, straf niet door ze te dwingen hun bedrijf op te moeten geven.’

Voor hij daar echter een gedetailleerde mening over kan vormen, wil Roy eerst afwachten waar de overheid straks precies mee komt. ‘Vooropgesteld: we moeten door met het ontwikkelen van dit land. Maar hoe en met welke regels? Wat wordt onze bijdrage, wat moeten we inleveren? En belangrijk: wat krijgen we ervoor terug? Wat worden de Europese richtlijnen, hoe worden die per lidstaat ingevuld? En is de gehanteerde norm reëel, hoe robuust zijn onze natuurgebieden? Als je beleid maakt, moet daar een goede verklaring voor zijn. Want geen – acceptabele - antwoorden betekent geen perspectief en dus geen draagvlak.’

Helder beeld

Om tenslotte het stikstofvraagstuk te projecteren op Witteveen: ‘Hier zijn twintig bloeiende boerenbedrijven met jeugdige opvolgers, die dus de intentie hebben om door te gaan. Dan moet je hen als overheid een helder beeld schetsen hoe dat in de toekomst mogelijk is.’

Tekst: Robbert Willemsen