Bezuuk verzorgingstehuus

Hillie Kreuze, keurnoot uit Beilen, schreef de maandelijkse column van het Huus van de Taol:

Bezuuk verzorgingstehuus

Ien keer in de drie weken gao ik met vier kleuters op stap, naar het verzorgingstehuus in Beilen.

Ik haol ze van school, iedere keer gaot er andere kinder met. Het is een mooi gebeuren, zowel de kinder als de bewoners genieten van het half uurtie.

Dizze keer had ik vier jongens met, op weg er naor toe rent en huppelt ze, maar ienmaol binnen, doet ze rustig an. Zo’n groot gebouw is toch wel wat aans als de school.

We loopt naar de huuskaomer, waor de bewoners al in de kring zit te wachten.

De kleuters gaot er tussen zitten en er is direct contact. De bewoners die normaal niet zoveel zeggen vraogt: hoe heet ie, hoeveul kinderen zit er in joen klas, wat stiet er op joen trui, wat heb ie een mooie broek an.

We vertelt even onze naomen en dan begunt we met het programma.

We gooit mekaor de bal toe en ieder moet een woord noemen, wat met het onderwerp van die dag te maoken hef.

De kleuters helpt de bewoners, als ze niet het goeie woord kunt vinden.

Daorna gaot we liedties van vrogger zingen; de bewoners zingt van harte met, totdat er iniens een knal klinkt, we schrikt allemaol, er knapt een band van de rolstoel!

De kleuter die der naost zit, trekt an de lippe en wil direct naor zien juf. Gelukkig kan ik hum troosten en gaot we weer wieder met het program, gauw evem de boel afleiden.

De vrouw die in de rolstoel zat, wol ok al vort, maor de rust keert terug.

Als leste gaot we overgooien met een ballon, daor krieg ie veul interactie van en ze hebt veul lol.

De knal is alweer vergeten!

Nao een uutgebreid afscheid huppelt de kleuters weer naor hun eigen juf en vertelt ze hoe leuk het was.

Het was weer een half uurtie genieten, zowel veur de bewoners as veur de kleuters.

 

Hillie Kreuze, keurnoot uut Beilen