Een daggie op stap

Hillie Kreuze uit Beilen is streektaalvrijwilliger. Zij schreef onderstaande bijdrage in het Drents:

Twee maol per jaor gao ik met een vriendin op stap, um een stad te bezuuken.

We reist altijd met de trein, dan kunt we lekker gaon zitten en huuven we nargens op te letten en kunt we gezellig praoten, mits we niet in de stiltecoupé terecht kommen.

Disse keer stun Gouda op ’t program. Op het station was het al aardig drok, ach jao het was meivakaansie, nooit an dacht.

Gelukkig konden we nog zitten, jammer genoeg niet bij mekaar.

De reis verleup, veurspoedig. In Zwolle mussen we overstappen, maor daor begun het al, het poortie giet niet open, hij kan de code niet lezen.

Wat nou? O, we stonden veur de verkeerde. Dat krieg je, as je niet zo vaok met de trein reist. We kwamen d’r deur. Gelukkig!

Verder verleup de reis goed. Tegen de middag waren we op de plek van bestemming.

Eerst maar even naar het VVV kantoor um een plattegrond van de stad te halen. Weer buuten, keek ik es goed naar de koarte, ik begun te lachen, en zeg: “kun ie Chinees lezen?”

Ikke niet, hadden we de verkeerde kaarten met nummen.

We hebt zo wat alle bezienswaardigheden bekeken en het is een mooie stad.

Nao een happie eten, gung het weer op het station an. We waren mooi op tied, gezellig keuvelend ging het op Zwolle an, daar gung het mis.

Wisselstoring! We mussen achter het station waar bussen stunnen. Gien bus te zien, maor wal hiel veul mensen. Der stunnen al wal vijfhonderd.

Nao een half uur ien bus, dat schut lekker op. Een uur later kommen der meer, en ok verkeersregelaars, want het is overal geliek, mensen wilt gauw naor huus en gaot gewoon veur en tussen de rij staon as ze de kans krijgt. Wat trouwens op veul gemopper en zelfs gescheld leidt under de luu, die wal keurig staot te wachten.

We hebt twee uur in de rij staon en konden toen eindelijk in de bus naor Meppel stappen, ondanks de vertraging was het weer een mooi daggie uut. We hadden thuis hiel wat te vertellen.