Weekmenu
Door Henk Berghuis

Tuk

Een paar weken geleden voelde ik ongemak, stijfheid en pijn aan mijn rechterknie. Niet dat dit euvel een onwerkbare situatie opleverde maar prettig was het niet. Mijn vader zei altijd: “Het is vanzelf gekomen, dus het gaat ook vanzelf weer over.” Meestal was dit ook zo, tot hij slokdarmkanker kreeg.

Dit kwam ook vanzelf maar dat ging niet over tot hij uit zijn lijden werd verlost. Maar verder had hij wel gelijk.

Bij mij ging tot nu toe ook alles vanzelf over wat vanzelf was gekomen. Af en toe met hulp van een paracetamol of een zalfje maar het ging over. Verschillende kwalen passeerden de revue maar ze gingen gelukkig allemaal over. Wel hierom mag ik mij onder de gelukkige mensen scharen. Tot nu toe.

Alleen die verrekte knie ging maar niet over. Nu heb ik een heleboel zalf in huis dus smeerde ik dat het een lieve lust was. Nog steeds trouwens. Dan toch maar even naar de dokter. Deze dokter was geheel nieuw voor mij. In stad was ik nog niet eerder naar de dokter geweest.

Ik vroeg hem of hij verstand van knieën had. Dit was niet zijn eerste knie die hij onder ogen kreeg. Hij trok zijn witte plastic handschoenen aan en gebood mij op de tafel te gaan liggen. Hij voelde even aan alle kanten en vroeg of het pijn deed. Dat deed het niet. ”Slijtage” was het enige wat hij zei. Ik opperde nog dat ik daar toch veel te jong voor was maar hij bleef bij zijn diagnose.

Ik moest maar even een afspraak maken om een foto te laten maken. Dat is inmiddels gebeurd maar heb de uitslag nog niet binnen. Toen ik thuis kwam ging ik eerst even de mail tsjekken en het gekke was dat de eerste mail die ik onder ogen kreeg van een trapliften fabrikant was. Ik moet inderdaad vier en dertig treden traplopen om in mijn woning te geraken. Als ik naar bed wil dan komen daar nog eens zeventien treden bij.

Hoe weet zo’n bedrijf dat ik zoveel trappen heb en ook nog eens een gekwetste knie? Zou de dokter in contact staan met deze bedrijven? Dat zal toch niet.

Ik heb trouwens wel een keer gekoegeld over de knieklachten bedacht ik mij later. Ik wens hier niet over lastig gevallen te worden. Als ik iets of iemand nodig ben dan regel ik dat zelf wel. Nu heb ik zitten koegelen op oorsuizen, doofheid en verkeerdhorendheid. Ben benieuwd of  ik nu ook weer allemaal e-mails krijg van gehoorapparatenfabrikanten. Dan heb ik ze mooi tuk want mij mankeert niets aan de oren op z’n Drents gezegd. Dat zal ze leren.

Wat die knie betreft, het werk gaat gewoon door en ik smeer er nog iedere dag zalf op. Dan zal het toch wel overgaan? 

Vandaag terrassendag. Ook bij de Cerck kunt u gewoon op het terras plaatsnemen.